Elif Buse Doğan – Yangın Yeri

Hâlâ dönmedin geri, bu ev yalnız beni sevmedi.
Gündüzlerin neyse tamam, geceleri hep yangın yeri.
Hâlâ dönmedin geri, bu ev yalnız beni sevmedi.
Gündüzlerin neyse tamam, geceleri hep yangın yeri.
Bir bakışa kandım, her şeyim sandım ama yanıldım.
Of, ben hep yanıldım.
Hadi beni sildin, peki buna değdi mi bilemedim.
Kafam karmakarışık gibi, özledim.
Epey zaman geçti üstümüzden sevemedim.
Başka uçan bana haram zaten.
Sabah olur, bırakıp gidersin diye mi bilmem gece boyu.
Düşürmedim seni hiç dilden.
Hâlâ dönmedin geri, bu ev yalnız beni sevmedi.
Gündüzlerin neyse tamam, geceleri hep yangın yeri.
Hâlâ dönmedin geri, bu ev yalnız beni sevmedi.
Gündüzlerin neyse tamam, geceleri hep yangın yeri.
Geceleri hep yangın yeri.
Bir bakışa kandım, her şeyim sandım ama yanıldım.
Of, ben hep yanıldım.
Hadi beni sildin, peki buna değdi mi bilemedim.