Maya Vers – Boşlukta Yankı

Duvarlar konuşmuyor ama ben duyuyorum
Kendi içimde yankılanan birini susturamıyorum
Adımlarım var ama bir yere varmıyor
Yol değil bu… sadece aynı yere dolanıyorum
Saatler ilerler, ben geriye akıyorum
Herkes büyürken ben eksiliyorum
Gözlerim açık ama rüyadayım sanki
Gerçek dediğin şey bana hiç uğramıyor
Bir şehir düşün, ışıkları var ama sıcak değil
İnsan dolu ama hiç kimse bana ait değil
İsmimi söyleseler dönüp bakmam artık
Çünkü o kişi ben değilim, çoktan kayıp biri
Kalbim atıyor ama hissetmiyorum
Yaşıyorum diyorlar, ben inanmıyorum
Kendi gölgeme bile yabancıyım artık
Güneş doğsa bile içim aydınlanmıyor
Ben kaybolmadım aslında sadece kendime ulaşamadım
Herkes bir yol buldu ben hiçbir yere varamadım
Sesleniyorum, yankı geri dönüyor
Kimse duymuyor, içimde kayboluyor
Ne ileri var ne de bir son
Ben ortasında durmuş bir boşluk oluyorum