TANIYN – Sani Qo'yib Yubordim

Fanzanlar barkol lekenin de yollarımız kesmiyde.
Umidin uzandı, gözlerin kozum geçmiyor.
Bakkal Osman huzura eşitsin sen, o leken olish yine kış günü eşitmiyor.
Tugadı aksuz vadomatlar, fahmı öfke qaytarmıyor.
Maruning baho ostidan qichqiradi azob.
Endi ayt, o'liganingni baribir oson.
Ichimda bor xuddi ikki inson.
Birida hurur dom, birida sevgi sof.
Sen ozod bo'lish xohlading, istaganing ol endi.
Qolaver, yerda sen yasha, ozodsun endi.
Hikoyamizda yo'q mazmun.
Shu sababli endi begonamiz rasman.